خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کوی تو برتر از مکان‌هاوی گم شده در رهت نشان‌ها
۲
سرگشته به برّ و بحر گردنداندر طلب تو کاروان‌ها
۳
ای غرقهٔ بحر بی‌نشانیوان گمره وادی نشان‌ها
۴
هر غم‌زده‌ای‌ست از تو محزونوز تست نشان شادمان‌ها
صفحهٔ ۱ از ۳