خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ناظر جمال تو آن گاه انتظارجان مست گلستان تو آن گاه خار خار
۲
هر دم ز پرتو نظر او به سوی دلحوریست بر یمین و نگاریست بر یسار
۳
هر صبحدم که دام شب و روز بردریماز دوست بوسه‌ای و ز ما سجده صد هزار
۴
امسال حلقه ایست ز سودای عاشقانگر نیست بازگشت در این عشق عمر پار
صفحهٔ ۱ از ۴