خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در وصل تو میزنند احباب تاب هجران نماندشان بشتاب
۲
بی تو جان تا بکی تواند زیست دل بیچاره چند آرد تاب
۳
بنماآفتابرا بسی ابر بگشا از جمال خویش نقاب
۴
تا بمانند عاقلان حیران خشک مغزان شوند اولواالالباب
صفحهٔ ۱ از ۳