خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتمش دل بر آتش تو کباب گفت جانها زماست در تب و تاب
۲
گفتمش اضطراب دلها چیستگفت آرام سینه های کباب
۳
گفتمش اشک راه خوابم بست گفت کی بود عاشقانرا خواب
۴
گفتمش بهر عاشقان چکنی گفت بر گیرم از جمال نقاب
صفحهٔ ۱ از ۳