خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیمار زارم انت الطبیب درد تو دارم انت الحبیب
۲
از تست دردم گرد تو گردم درمان من کن انت الطبیب
۳
بر تو عیانست سوز نهانم بر سر و اعلان انت الرقیب
۴
هر سو کنم رو باشی تو آن سو با هر من و او انت القریب
صفحهٔ ۱ از ۳