خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تن خاک راه دوست کنم حسبی الحبیبجان نیز در رهش فکنم حسبی الحبیب
۲
چون عشق در سرای وجودم نزول کرد از خویشتن طمع بکنم حسبی الحبیب
۳
دل سوخت چون در آتش سودای عشق او جان هم در آتشش فکنم حسبی الحبیب
۴
چون ناصر من اوست چو منصور میروم خود را بدار عشق زنم حسبی الحبیب
صفحهٔ ۱ از ۲