خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم گرفت ازین خاکدان پر وحشت ره بهشت کدامست و منزل راحت
۲
بلاست صحبت بیگانه و دیار غریب کجاست منزل مألوف و یار بی کلفت
۳
زسینه گشت جدا و نیافت محرم راز نفس گره شده در کام ماند از غیرت
۴
اگر بعالم غیبم دریچهٔ بودی زدودمی بنسیمی دمی ز دل کربت
صفحهٔ ۱ از ۳