خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرانی از بدرون آید از در جنت برون روم زدر دیگر ای فلان همت
۲
خیال قرب گرانان دلم گران دارد چو جای دیدن ایشان و کلفت صحبت
۳
شود زدور چو سنگین عمامهٔ پیدا نعوذ بالله از این قوم فاقرؤا تبت
۴
بسر ببسته و پیچیده حبلهای مسد برد زحبلش حمالهٔ الحطب غیرت
صفحهٔ ۱ از ۳