خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قد تجلی جماله جلوات و تبدی جلاله سطوات
۲
لم یدع فی الصدور من قلب سلبه للقوب بالحرکات
۳
لم یذر فی الرؤس من عقل قهره للعقول باللمخات
۴
من رای مرهٔ محاسنه حار فیها و حام فی الفلوات
صفحهٔ ۱ از ۳