خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل بنفشه دمیدن گرفت گرد عذارت نه چشم بد نگریدن گرفت گرد عذارت
۲
غلط نه این ونه آن دودآه عاشق زارتبلند گشت و رسیدن گرفت گرد عذارت
۳
نه آنجمال دلاویز بس که داشت حلاوتسپاه مور چریدن گرفت گرد عذارت
۴
غلط که آهوی چشم توکرد نافه گشائی نسیم مشک وزیدن گرفت گرد عذارت
صفحهٔ ۱ از ۴