خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دگر آزار مادر دل گرفتست دگر آسان ما مشکل گرفتست
۲
مباد آندست گردد رنجه دلرا غم جان نه غم قاتل گرفتست
۳
دلم ناید که دست از جان بدارم که در وی عشق او منزل گرفتست
۴
کنم اظهار اگر شور محبت خرد گوید ره باطل گرفتست
صفحهٔ ۱ از ۲