خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار را روی دل بسوی منست منبع لطف رو بروی منست
۲
نظر لطف هر کجا فکند گوشه چشم او بسوی منست
۳
چشم او ساغر و نگاهش می لطف و قهرش می و سبوی منست
۴
در لبش آب و شیر و خمر و عسل آندهان اصل چارجوی منست
صفحهٔ ۱ از ۳