خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقانرا در بهشت آرام نیست عشقبازی کار هر خود کام نیست
۲
پختهٔ باید بلای عشق را کار این سودا پزان خام نیست
۳
چارهٔ عاشق همین بیچارگیست همدمش جز بخت نافرجام نیست
۴
کام نتوان یافتن در راه عشق غیر ناکامی درین ره کام نیست
صفحهٔ ۱ از ۳