خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روم از هوش اگر بینم بکامت ندارم طاقت شرب مدامت
۲
خیالت کَر بخاطر بگذرانم روم از خویشتن بیرون تمامت
۳
نمی یارم بنزدیک تو آمد که دورست از طریق احترامت
۴
نیم چون قابل بزم وصالت ببو خرسندم و تکرار نامت
صفحهٔ ۱ از ۴