خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داغ دل عاشقان می نپذیرد علاج درد و غم جاودان می نپذیرد علاج
۲
آتش دل را کجا بحر کفایت کند سوز دل عاشقان می نپذیرد علاج
۳
هر که به اخلاص تر او خطرش بیشتر این خطر مخلصان می نپذیرد علاج
۴
تشنهٔ وصل تو ام گرسنهٔ لطف تو درد من از آب و نان می نپذیرد علاج
صفحهٔ ۱ از ۲