خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر از عشق حق بر سرنهی تاج ستانی زین جهان و زانجهان باج
۲
وگر سردر ره عشقش ببازی سوی بر تارک هر سروری تاج
۳
خدا از عشق کرد آغاز عالم نبی از عشق جست انجام معراج
۴
سکون از عشق دارد کوه و صحرا خرد از عشق دارد بحر مواج
صفحهٔ ۱ از ۳