خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا ندیمی قم فان الدّیک صاح غن لی بیتاً و ناول کاس راح
۲
لست اصبر عن حبیبی لحظهٔهل الیه نظرهٔ منی تباح
۳
بذل روحی فی هواه هینیحمد القوم السری عند الصباح
۴
رام قتلی لحظه من غیرسیف اسکرتنی عینه من دون راح
صفحهٔ ۱ از ۳