خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رام قتلی و ما علیه حباحقتل عشاقه علیه مباح
۲
هر دلی کو اسیر عشقی شد نیست او را دگر امید فلاح
۳
تشنه بادهٔ وصال توام العطش یا حبیب هات الراح
۴
شب هجر تو جاعل الظلمات روز وصل تو فالق الاصباح
صفحهٔ ۱ از ۳