خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز خدا را بندگی تلخ است تلخ غیر را افکندگی تلخست تلخ
۲
زیستن در هجر او زهرست زهر بی وصالش زندگی تلخست تلخ
۳
جز بعشقش نیست شیرین کام جان روحرا افسردگی تلخست تلخ
۴
گر نبودی مرک مشکل میشدی دربلا پایندگی تلخست تلخ
صفحهٔ ۱ از ۲