خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نعیمی یا جحیمی جنتی ای عشق یا دوزخ شوی گاهی بهشت من شوی گاهی مرا دوزخ
۲
چه روی دوست بنمائی بهشت آنجا چه بنماید چه سوزی در فراق او دلمرا حبذا دوزخ
۳
گشائی چون در وصلم بهشت نقد می بینم چو بندی بررخم ایندرشود نقداین سرادوزخ
۴
اگر وصلست اگرهجران که دراد لذتی در غم مدام از عشق درجانم بهشتی هست یا دوزخ
صفحهٔ ۱ از ۲