خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خبر شوق مرا هر که به یاران ببرد چه مضاعف حسنانی که بمیزان ببرد
۲
سیآتش حسنات آید و دردش درمان خبر مرگ مرا هر که بدرمان ببرد
۳
چه دعاها کنمش گر خبری باز آرد از دل من غم و اندوه فراوان ببرد
۴
مژدهٔ وصل گر آرد بسوی من پیکی چه ثوابی که بپاداش بدیوان ببرد
صفحهٔ ۱ از ۴