خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دم بدم از تو یاد خواهم کردهوش جانرا زیاد خواهم کرد
۲
دستم از وصل چون شود کوتاهدل بیاد تو شاد خواهم کرد
۳
تا که از خود شود فراموشملطف و قهر تو یاد خواهم کرد
۴
هم ز دام فراق خواهم جستهم شکار مراد خواهم کرد
صفحهٔ ۱ از ۲