خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توانی گر درین ره ترک جان کردتوانی عیش با جان جهان کرد
۲
اگر جان رفت جانان هست بر جایبجانان زندگی خوشتر توان کرد
۳
چه باشد جان و صد جان در ره دوستجهانی جان بقربان میتوان کرد
۴
اگر دل از جهان کندن توانیتوانی هرچه خواهی در جهان کرد
صفحهٔ ۱ از ۳