خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد باد آنکه اثر در دل شیدا می‌کردآن نصیحت که مرا واعظ و ملا می‌کرد
۲
یاد باد آنکه مرا بود دل داناییعالمی کسب خرد زان دل دانا می‌کرد
۳
اختیار از کف من برد کنون معشوقیکه به دل گاه گره می‌زد و گه وا می‌کرد
۴
تاخت بر مملکت دین و دلم یکبارهآنکه صید من دل خسته تمنا می‌کرد
صفحهٔ ۱ از ۳