خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما سرّ کُن فَکانیم ما را که می‌شناسد؟از دیده‌ها نهانیم ما را که می‌شناسد؟
۲
هر چند بر زمینیم با خاک ره نشینیمبرتر ز آسمانیم ما را که می‌شناسد؟
۳
ما همنشین ناریم از خلق بر کناریمهر چند در میانیم ما را که می‌شناسد؟
۴
ما جان جان جانیم از جسم بر کرانیمبیرون ازین جهانیم ما را که می‌شناسد؟
صفحهٔ ۱ از ۳