خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر آنکسکه خود را پسندیده باشدبهر مویش ابلیس خندیده باشد
۲
نباشد پسندیده جز آنکه حقشدر آیات قرآن پسندیده باشد
۳
ز انوار ایمان و اسرار عرفانفروغی بسیماش تابیده باشد
۴
ز دیدار او حق به دیدار آیدکه نور خدا زو تراویده باشد
صفحهٔ ۱ از ۳