خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی کز دلبری دیوانه باشدبکیش عاشقان فرزانه باشد
۲
دلی کو از غمی باشد پریشانکلید عیش را دندانه باشد
۳
غم آمد مایه شادی در این راهخوشا آندل که غمرا خانه باشد
۴
نخواهم من بهشت و کوثر و حوربهشت من غم جانانه باشد
صفحهٔ ۱ از ۴