خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از پی آن نکار خواهم شددر ره او غبار خواهم شد
۲
قصه غصه شرح خواهم کردبر دل یار بار خواهم شد
۳
خون دل را زدیده خواهم ریختدر غم عشق زار خواهم شد
۴
چند بیهوده بگذرانم عمربر سر کار و بار خواهم شد
صفحهٔ ۱ از ۳