خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طرف گلزار گذشتی ز تو گل زار بماندخار حسرت ز رخت در دل گلزار بماند
۲
آنکه ره جانب او رفت دگر باز نگشتهر که شد محرم دل در حرم یار بماند
۳
زاهد بی‌خبر از سرزنشم دست نداشتآنکه این کار ندانست در انکار بماند
۴
یار بگذاشت مرا با من و بگذشت از منراحت جان شد و اغیار دل آزار بماند
صفحهٔ ۱ از ۲