خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زود از درم در آی که تابم دگر نماندمی در پیاله کن که شرابم دگر نماند
۲
تا با خودم حجاب خودم از خودم بگیررفتم چو از میانه حجابم دگر نماند
۳
عقلست پرده نظر اهل معرفتعقل از سرم چو رفت نقاب دگر نماند
۴
دور از تو با خیال تو میداشتم خطابدیدم چو آن جمال خطابم دگر نماند
صفحهٔ ۱ از ۳