خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آنکه کشتگان غمش را ندا کنندتا وعده‌های وفا را وفا کنند
۲
آندم که دوست گوید ای کشتگان مناز لذت خطاب ندانم چها کنند
۳
در شور و وجد و رقص درآیند عاشقاناز شوق دوست جامه جان را قبا کنند
۴
آندم که دوست پرسش بیمار خود کنددردش یکان یکان همه کار دوا کنند
صفحهٔ ۱ از ۲