خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاهدان گر جلوه بر ایمان کنندکفر و ایمان هر دو را یکسان کنند
۲
عارفان از عشق اگر گردند مسترازها در سینه کی پنهان کنند
۳
عاشقان را دوست هر دم جان نوبخشد ایشان باز جان قربان کنند
۴
زاهدان گر زان جهان هم بگذرنداین جهان را روضهٔ رضوان کنند
صفحهٔ ۱ از ۳