خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر درگه تو حاجت خلقان روا شودآنرا که تو برانی ازین در کجا شود
۲
خود را چو حلقه بر در لطف تو میزنمباشد بروی من در لطف تو وا شود
۳
آنرا که رد کنی زدر خویش بولهبوانگو تواش قبول کنی مصطفی شود
۴
امر ترا کسی نتواند خلاف کردهر کو سر از قضای تو پیچد کجا شود
صفحهٔ ۱ از ۴