خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
؟عشق توبه شکستیم تا دگر چه شوددلی بعهد تو بستیم تا دگر چه شود
۲
شدیم باز گرفتار دانهٔ خالیز دام توبه بجستیم تا دگر چه شود
۳
بیک نگاه که کردی ز خویشتن رفتمز چشم مست تو مستیم تا دگر چه شود
۴
گرفته ساغر می ترک زاهدی کردیمشراب خانه نشستیم تا دگر چه شود
صفحهٔ ۱ از ۲