خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل مخواه کام که حاصل نمی‌شودحق از برای کام تو باطل نمی‌شود
۲
لذت‌شناس نیست که از دوست غافلستلذت کسی شناخت که غافل نمی‌شود
۳
تا جا گرفته عشق تو در سینه یک نفساز دل خیال روی تو زایل نمی‌شود
۴
زنده است انکه در ره تو می‌شود شهیدمرده است آنکه بهر تو بسمل نمی‌شود
صفحهٔ ۱ از ۳