خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیدل و جان بسر شود بیتو بسر نمیشودبی دو جهان بسر شود بیتو بسر نمیشود
۲
بیسر و پا بسر شود بیتن و جان بسر شودبی من و ما بسر شود بیتو بسر نمیشود
۳
درد مرا دوا توئی رنج مرا شفا توئیتشنهام و سقا توئی بیتو بسر نمیشود
۴
در دل و جان من توئی گنج نهان من توئیجان و جهان من توئی بیتو بسر نمیشود
صفحهٔ ۱ از ۴