خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق بدل گاه درد گاه دوا میدهدجمله امراض را عشق شفا میدهد
۲
گاه دوا را دهد خاصیت درد و غمگاه دگر درد را طبع دوا میدهد
۳
این صدف چشم من گاه گهر ریختنهمچو دل بحر و کان داد سخا میدهد
۴
هست درو بحرها موج زنان وین عجببحر بود در صدف عشق چها میدهد
صفحهٔ ۱ از ۲