خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهد و تقوی ز من نمی‌آیدمیکنم آنچه عشق فرماید
۲
کرده‌ام خویش را بدو تسلیممیکند با من آنچه می‌باید
۳
بکف عشق داده‌ام خود راکشدم خواه و خواه بخشاید
۴
دم بدم صور عشق در دل منعقدهٔ را به نفخه بگشاید
صفحهٔ ۱ از ۳