خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکر افشان دهانش نگریدلبن آلوده لبانش نگرید
۲
بنگاهی بجهان جان بخشدحکم بر جان و جهانش نگرید
۳
خلقی از مستی چشمش مستندمی بی کام و دهانش نگرید
۴
زهر میگیرد از ابرو مژگانسهمگین تیر و کمانش نگرید
صفحهٔ ۱ از ۳