خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گذشت موسم غم فصل وصل یار رسیدنوای دلکش بلبل به نوبهار رسید
۲
سحاب خرمی آبی بر وی کار آوردنوید عیش بفریاد روزگار رسید
۳
شگفته شد گل سوری فلک بهوش آمدبیار می بملک مستی هزار رسید
۴
صبا پیام وصالی ز کوی یار آوردشفا بخسته قراری به بی‌قرار رسید
صفحهٔ ۱ از ۳