خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوخت هرچند دل بجان نرسیدکارد غم به استخوان نرسید
۲
جان بسی کند و روی یار ندیددست کوشش باستخوان نرسید
۳
یای خواهش ازین جهان کندمدست کوشش بدان جهان نرسید
۴
خواستم تا به آسمان برسمدست کوته به نردبان نرسید
صفحهٔ ۱ از ۴