خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خویش را اول سزاوارش کنیدآنگهی جان در سر کارش کنید
۲
غمزهٔ از چشم شوخش وا کشیدفتنه در خوابست بیدارش کنید
۳
گر ندارد از غم عاشق خبرساغری از عشق در کارش کنید
۴
پیش روی او نهید آئینهٔدر کمند خود گرفتارش کنید
صفحهٔ ۱ از ۳