خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاران میم ز بهر خدا در سبو کنیدآلوده غمم بمیم شست و شو کنید
۲
جام لبالب می از آن دستم آرزوستبهر خدا شفاعت من نزد او کنید
۳
چو مست می شوید ز شرب مدام دوستمستی بنده هم بدعا آرزو کنید
۴
ابریق می دهید مرا تا وضو کنمدر سجده‌ام بجانب میخانه رو کنید
صفحهٔ ۱ از ۴