خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب همه شب زاری بر در پروردگارروز چو شد یاری خسته دلان فکار
۲
داد گدائی بده بر در الله دوستداد گدایان بده از مدد کردگار
۳
غم ز دل خستگان تا بتوانی ببربر در حق ناله‌ها تا بتوانی بیار
۴
یاد قیامت بروز تا بتوانی بکناشک ندامت بشب تا بتوانی ببار
صفحهٔ ۱ از ۳