خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را پیوسته بسته بر کاردارد با ما عنایتی یار
۲
دادند بدست خلق ما راپا بسته فتاده‌ایم در کار
۳
دادند عنان بدست سفلهما را کردند بر خسان خوار
۴
هر دم بتن از کسی رسد رنجهر دم به دل از خسی جهد خار
صفحهٔ ۱ از ۴