خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز تو در هر دلی نوری دگروز غمت در هر سری شوری دگر
۲
تا برد از چشم بیمارت شفاهر طرف بنشسته رنجوری دگر
۳
سرمه خاک رهت را منتظربر سر هر کوچهٔ کوری دگر
۴
بر سر بازار عشقت دارهابر سر هر دار منصوری دگر
صفحهٔ ۱ از ۳