خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم تابان مهر اوست یا رب باد تابان تربصر حیران حسن اوست یا رب باد حیران‌تر
۲
فروزان از جمال دوست شد چشم خدا بینمخدایا دم بدم سازش بلطف خود فروزان‌تر
۳
مرا گیرد ز من هر دم دگر با خویشتن آردشود هر لحظه بهر صید من آن غمزه فتان‌تر
۴
نمیدانم چه افسون می‌دمد در من که هر ساعتشود شوق من افزون‌تر شود در دم فراوان‌تر
صفحهٔ ۱ از ۴