خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دامن از دوستان کشیدی بازمهر از عاشقان بریدی باز
۲
زانکه پیوند با تو محکم کردبی سبب مهر بگسلیدی باز
۳
می ندانم دگر چه بد کردممی نگوئی ز تن چه دیدی باز
۴
خسته کردی دلم بجور و جفاوز سر رحم ننگر یدی باز
صفحهٔ ۱ از ۲