خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک غمزهٔ جان ستان مرا بساز وصل تو کام جان مرا بس
۲
تا هستی آن شود یقینمدشنامی از آن دهان مرا بس
۳
از عشرت و عیش و کام دنیادرد دل و سوز جان مرا بس
۴
آب گرمی و نان سردیاز نعمت این جهان مرا بس
صفحهٔ ۱ از ۲