خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۴۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نگاه خفته‌ات صیاد کسغمزهٔ مستانه‌ات جلاد کس
۲
باد ویران از غمت دلهای ماای خراب توبه از آباد کس
۳
کم مباد از عاشقان بی‌داد توای فدای جور و ظلمت داد کس
۴
ای که هم شادی ز تو هم غم ز توشاد میکن خاطر ناشاد کس
صفحهٔ ۱ از ۲